Geboorteverslagen

Op deze pagina vind je ingezonden geboorteverslagen. Geboorte verslag delen? Scroll dan naar beneden.

Prachtige geboorte in bad

5,0 rating
8 juli 2020

28 april
Om 6 uur in de middag wist ik al dat de kleine op 29ste zou komen. Dit was te merken aan de golvingen die om de tien à twintig minuten en soms zelfs zeven. Ik besloot het rustig aan te doen.
29 april 00.00 uur
Inmiddels was het rond een uur of twaalf. Terwijl ik hypnobirthing ondersteunende muziek luisterde, visualiseerde ik over mijn droom bevalling; een relaxte, chille en vooral ontspannen bevalling in bad.
29 april 4.00 uur
Tussen 4 uur en 4.30 uur in de nacht werden de golvingen steeds heviger. Inmiddels had ik hulp nodig van mijn vriend. Zoals afgesproken bracht het sleutelwoord ‘rood’ mij in een diepe ontspanning, Na het horen van het sleutelwoord kwam ik in mijn ultieme ontspanningsmodus. De golvingen waren voelbaar, maar ik ging er zo ontspannen mogelijk mee om. Ik ademde in en uit, ik ontspande mijn handen en mijn gezicht en ademde vervolgens weer in en uit. Dit herhaalde zich meermaals.
Regelmatig dacht ik aan een filmpje op het internet waarbij men niet kon zien dat een vrouw golvingen had… Dat vond ik wel wat hebben. Met dit filmpje in mijn achterhoofd ging ik weer verder met mijn standaardroutine. Inademen, uitademen en zo verder…
29 april 5.45 uur
Rond 5.45 uur was de verloskundige in huis. Ik had 4 cm… Ik gaf aan dat ik niks meer wilde horen over het aantal cm, die gebrekkige 4 cm stelde me namelijk teleur. ‘Nog 6 te gaan’, dacht ik. Nadat mijn vriend ‘rood’ zei kwam ik weer in diepe ontspanning. Tussen de weeën door kleedde ik me aan om naar het ziekenhuis te gaan (poliklinisch bevallen).
In ultieme stilte oefende ik tijdens de autorit het opvangen van de golvingen. Die stilte was cruciaal, aangezien dit veel van mijn mind vroeg. Het stoplicht sprong op Rood en ik onspande me in alle stilte. Onderweg naar het ziekenhuis was het erg koud. Er ging veel door mijn hoofd heen. Ik maakte me druk om verschillende dingen: ‘als ik maar geen collega tegen kom’ en ‘hoe zal de kamer die ik toegewezen krijg er uitzien?’
Aangekomen bij het ziekenhuis maakte de volgende golving aanstalten. De hobbelende rolstoel stoorde me, ik wilde deze even niet meer voelen dus vroeg ik of we even konden stoppen. De rust keerde terug… ‘rood’, hoorde ik op de achtergrond. En we gingen weer verder… Aangekomen in de kamer had ik alweer teveel aan mijn hoofd! ‘Dit is te medisch!!!’, dacht ik. 😖
Even later
Hoorde ik het goed? is er een bad? 😊 Oooh wat was het koud en oooeehhh wat kon ik de golvingen goed voelen!!! Enkele scheldwoorden floepten er uit en ik dacht…nou… hypnobirthing is ver te zoeken haha 🙈🤭.
Ik moest toch echt nodig ontlasten … oooh arme vriend van me… dacht ik toen. Wat is hij toch echt lief voor mij ❤
Hij stond de hele tijd aan mijn zijde en regelde dat het bad goed op temperatuur was en hield mijn handen stevig vast… ‘goedzooo… ontspan maar… rood’ waren de woorden die hij regelmatig zei om me gerust te stellen.
Het bad was vol en tussen de golvingen door nam ik de tijd om het bad in te stappen en oeehhh daar kwam de volgende golving weer aan, maar ooh wat was het water lekker warm. ‘Rood’ hoorde ik wederom. Ik bleef op handen en knieën in bad… Whoooow Heerlijk!!!!
29 april 7 uur
Inmiddels was het 7 uur. Tussen 7 en 7.20 uur heb ik een ander ontspanningsniveau ervaren. Luisterend naar mijn hypnobirthing coaching, voelde ik de golvingen komen en gaan. Mijn vriend merkte soms niks van de golvingen, maar soms hoorde hij mijn verhoogde ademhaling wel. Langzaam werd mijn ademhaling rustiger, werden mijn bewegingen langzamer en dreven mijn handen op het water.
Ik was continu in een ultieme ontspanning.
Mijn vriend belde even met onze dochter thuis, die was bij mijn zus. Ik hoorde haar stem, ze sprak kort met mij want voordat ik het wist kwam de volgende golf eraan. Ik dacht van alles tegelijk. De volgende golf kwam eraan, maar ik moest poepen?! ‘Rood’…
Ok…ik wilde op wc. Voordat ik op wilde opstaan kwam de volgende golving. Ik gaf aan dat ik de verloskundige wilde spreken en legde uit dat ik wilde ontlasten. De verloskundige stemde in en vertelde mij dat ik prima naar de wc kon, maar dat ik over een half uur op het bed zou mogen aangezien ik niet in dit bad mocht bevallen. Okay… dacht ik. De verloskundige verliet de kamer en ik probeerde uit het bad te stappen, maar de volgende golving kwam er al aan en ik dacht… Ik Moet Poepen… Ik zei tegen mijn vriend: ‘Roep de verloskundige erbij’, want ik wist niet of ik moest ontlasten of dat de baby er aankwam..
29 april 7.27 uur
De verloskundige luisterde naar ons, keek mij aan en zei; je moet nu uit bad!… ik deed een poging…. maar ik kon niet uit bad. Ik zei: ‘deze golving moet eerst weg…’
De verloskundige sprak mij weer aan en zei: je vliezen zijn nu gebroken je moet nu uit het bad…..Ik zei: Ik heb het gehoord maar ik kan niet. Ik beval niet in bad, zei ik terwijl zij het hoofd van de baby zagen uitkomen… ik keek hun aan en de verloskundige haalde de handschoenen tevoorschijn. We zagen het lijfje van ons kindje in het badje…
29 april 7.28 uur
Ik was 7.28 uur bevallen zonder actief te persen. Mijn vriend pakte ons glibberige kindje uit het water. Ik barste uit in tranen en zei dat het niet mijn bedoeling was om in bad te bevallen… Dit klopte ook! Het was mijn intentie om het advies te volgen… maar mijn diepste wens om in bad te bevallen was uitgekomen 🤭
Heel vaak herhaalden de verloskundigen dat ik geen excuses aan hoefde te bieden. ‘De bevalling is heel mooi rustig en goed verlopen’, zeiden ze dan. ‘Jullie hebben het alleen gedaan.’
De verloskundige vroeg wat het geslacht was??!
Oooh een meisje…! Mijn vriend en ik hadden al het gevoel dat het een meisje zou zijn. Trotse ouders van onze twee dochters…
Ik droeg onze pasgeboren dochter verbonden aan de navelstreng naar het medische bedje… na een prachtige geboorte in bad. ❤

Chelly

nagenoeg perfect geboorteproces

5,0 rating
11 juni 2020

Afgelopen januari is mijn kindje geboren na een vlot en soepel geboorteproces. Tussen de eerste harde buik en de geboorte zat maar 8 uur. Het was dus kort maar krachtig. Ik kreeg weinig rust, maar ik kon me volledig focussen op mijn lichaam en mijn kindje. Dit kwam mede door mijn doula en de dingen die ik geleerd had tijdens de HypnoBirthing cursus. Het vertrouwen hebben in je lichaam en je kindje, blijven ademen en daardoor kunnen blijven ontspannen was voor mij de basis en heeft me geholpen. Mijn kindje is thuis ter wereld gekomen met 1 ‘medische’ ingreep na goed overleg: de vliezen kort voor de geboorte te breken. En aan de onderkant is op één hechting na alles in tact gebleven. Wat wel even een kleine domper was, was dat de moederkoek toch echt niet wilde komen, dus moesten we alsnog naar het ziekenhuis. Gelukkig wonen we in een land waar deze zorg op korte afstand aanwezig is, anders had ik het wellicht niet meer kunnen na vertellen. Kortom ik kijk terug op een nagenoeg perfect geboorteproces en nu geniet ik iedere dag van mijn wondertje.

Cindy

De geboorte van Jade

5,0 rating
28 november 2019

Op 29 oktober ging ik niets vermoedend slapen. Ik was 38+2 weken zwanger en rekende er niet op dat onze dochter al zou komen, mijn agenda stond nog vol met leuke plannen en ik voelde me prima en fit. De dagen daarvoor had ik wel wat steken in mijn vagina gevoeld. Na wat zoeken op google, dacht ik dat dat indalingsweeën waren, maar ik nam me voor dit donderdag bij de verloskundige maar eens na te vragen. ’s Avonds hebben Bas en ik lekker samen gegeten en tegen een uur of 11 gingen we gingen we naar bed. Om 2 uur ‘s nachts werd ik wakker en had ik wat kramp in mijn buik, die voornamelijk voelbaar was in mijn rug. Ik had nog niet verwacht te gaan bevallen dus ook bij deze krampen dacht ik dat het nog niet zou zijn. Ze begonnen wel wat meer zeer te doen dus ik besloot om Bas wakker te maken om te vragen of hij een kruik willen maken voor op mijn rug. Toen het gevoel wat sterker werd ben ik even onder een warme douche gaan zitten om te kijken of dat zou helpen. We hadden besloten om even te gaan timen hoe vaak de krampen kwamen. Na vijf minuten timen en toen ik weer uit de douche kwam bleken deze al om de drie minuten te komen en gemiddeld 45 seconde te duren. We besloten om half 5 toch maar even de verloskundige te bellen. 20 minuten later stond de verloskundige de stoep. Ik zat inmiddels op een bal en hing voorover op ons verhoogde bed. Nog altijd twijfelden wij een beetje of dit nu echt de bevalling was of niet, maar de verloskundige wierp één blik op mij en concludeerde dat ik aan het bevallen was. Daarna ging ze controleren hoeveel centimeter ontsluiting ik had en dat bleek 3 centimeter te zijn. Omdat ik graag in het RadboudUMC in bad wilde bevallen, gaf de verloskundige ons de keuze. Of direct vertrekken naar het ziekenhuis, of ze zou over drie uur weer terugkomen. Ik voelde hier meteen: laten we maar gaan, nu voel ik me nog oké en ik weet niet hoe het later gaat zijn, dus dat deden we. Nog gauw even checken of we alles in de ziekenhuistas hadden zitten en de laatste spulletjes er in gooien en toen op naar de auto. De verloskundige stond al met draaiende motor in de straat te wachten, maar wij moesten nog krabben, voor het eerst dat najaar. Het was een prachtig heldere nacht, met een mooie sterrenhemel, dat zag ik nog toen ik naar de auto liep. De verpleegkundige van het Radboud hadden het bad al opgezet en waren het al vol aan het laten lopen. Wij konden even settelen en de spulletjes uitpakken. Ik heb nog even op het bed geleden tot het bad goed vol was. Rond 6:15 uur kon ik in het bevalbad stappen. Ik herinner me nog wel dat het een enorme verademing was, het moment dat ik in het warme water kon stappen. Mijn spieren konden ontspannen en ik voelde me veel beweeglijker dan met zo’n dikke buik op een bed. Tegen het einde van de zwangerschap is draaien in bed sowieso al geen pretje meer. Vanaf dat ik in het water lag, kon ik me focussen op ontspannen. Ik heb veel ademhalingsoefeningen ingezet om te ontspannen, hoewel het moeilijk was dan tijdens de cursus, omdat tijdens de bevalling mijn buik heel stijf en aangespannen was. Door de ontspanning kwam ik ook steeds meer in mijn eigen bubbel terecht. Ik leek wel haast in een soort trance. Ik reageerde niet meer heel actief op de mensen om me heen en reageerde zelfs maar half op vragen die aan me gesteld werden door de verloskundige. Ergens in de ochtend stelde de verloskundige voor me nog even te controleren, maar ik voelde weinig zin om uit het bad te komen en voelde ook dat het gevoel nog niet veranderd was, dus we hebben besloten dat het niet nodig was. Tijdens deze fase was ik wel heel erg misselijk. Dat was ik de hele zwangerschap geweest en was in de laatste weken ook weer erger geworden, maar tijdens de bevalling was ik zo misselijk dat ik vier keer moest overgeven. Gelukkig hadden ze handige zakjes in het ziekenhuis, waardoor ik ook gewoon in bad kon blijven zitten en het bad ook nog schoon bleef. Rond het middaguur kwam het ziekenhuispersoneel langs met de lunch. Ik herinner me nog dat er opeens een hele penetrante bouillongeur binnenkwam. Dat maakte me heel misselijk en de verloskundige heeft het in een kamertje achter een deur gezet.
Als ik terugdenk aan de ontsluitingsfase is mijn hele tijdsbesef weg. Ik weet nog dat het achter de gordijnen langzaam licht werd en dat er werkgeluiden van de verbouwing kwamen die buiten gaande was. Af en toe zag ik de klok voorbij komen, maar ik heb het niet echt geregistreerd. Ook kan ik me nu al niet meer echt voor de geest halen hoe het voelde. Ik voel niet echt pijn als ik er aan terugdenk, maar herinner me wel dat het echt een intens gevoel was. Ook weet ik dat tegen het einde aan de weeën erg voelbaar waren in mijn rug. Het hielp me om rustig te trappelen tegen de badrand, iedere voet om en om en mijn handen op mijn eigen rug te zetten en te drukken. Bas kon weinig voor me betekenen, want ik voelde zelf veel beter waar ik wat wilde hebben en tijdens een wee wilde ik ook het liefst niets horen en niemand aan mijn lijf hebben zitten. Tussen de weeën door was ik wel weer iets meer ontvankelijk voor gesprek of Bas die even door mijn haar kriebelde bijvoorbeeld. Ik weet nog dat dat me wel meeviel: er zat (in ieder geval bij mij) echt tijd tussen de weeën, waarin je even op adem kunt komen en kunt ontspannen. Als je tijdens een wee even niet meer kunt ontspannen, kun je daar na de wee nog eens je best voor doen.
Tegen een uur of 12 voelde ik langzaam dat de ontsluitingsweeën gingen veranderen in persweeën. Toen ik dat tegen de verloskundige vertelde, besloten we dat het goed was om me even te controleren, ook omdat mijn vliezen nog niet gebroken waren. Eenmaal op bed, bleek ik bijna 10 cm ontsluiting te hebben, op een klein randje na. De verloskundige heeft mijn vliezen handmatig, met een soort van breinaaldje, gebroken. Het vruchtwater stroomde naar buiten en was helder van kleur. Direct daarna mocht ik het bad weer in en begonnen de weeën nog iets intenser te worden en voelde ik ook langzaam het hoofdje naar beneden komen. Inmiddels was ook de kraamzorg gearriveerd voor partusbegeleiding. Tijdens de persfase heb ik af en toe met mijn eigen vingers even gevoeld en voelde ik op een gegeven moment ook de haartjes op haar hoofdje naar beneden komen. De persweeën kwamen met nog iets langere tussenpozen dan de ontsluitingsweeën, ongeveer om de 5 minuten. Ook hier was het heel fijn om tussendoor de tijd te hebben om bij te komen. In het begin moest ik zelf nog even wennen aan dit gevoel en ook aan wat ik kon doen om te helpen. In het begin probeerde ik het met ademhaling, maar ik voelde na een paar weeën dat ik wel iets meer druk mocht gaan geven en had een paar weeën nodig om te voelen hoe ik dat met een beetje beleid kon doen. Gelukkig ging het zo rustig dat daar ook de tijd voor was en ook mijn verloskundige drong niet aan, maar gaf alleen aan dat ik wel mee mocht gaan geven. Tijdens de persweeën zat ik op handen en knieën in het bad. Dit had ik niet vantevoren bedacht, maar dit voelde gewoon fijn. De verloskundige zat achter mij en bas voor me, bij mijn gezicht. Met het duwen bij iedere wee voelde ik ons kindje wat naar beneden komen. Als de wee voorbij was, ging ze ook iedere keer weer een stukje terug. Het voelde als 2 cm omlaag en daarna weer 1 terug. Dit voelde juist ook wel fijn, alsof je met beleid ruimte maakt iedere keer. Uiteindelijk was ze er bijna. Ik herinner me wel dat ik heb gezegd ‘het brandt nu wel een beetje’, maar zoals sommige mensen het beschrijven als de ‘ring of fire’ herken ik niet. Uiteindelijk kwam het moment dat ze zei ‘ik voel een hoofdje’ veel sneller dan ik had gedacht. Ik duwde door en toen voelde ik dat mijn wee voorbij was. Dat zei ik tegen mijn verloskundige en die ging nog even voelen, zei één keer rustig ‘sorry’ tegen mij en trok even aan het kindje zodat aan het eind van die wee opeens geboren werd. “Pak haar maar” zei ze, en ze duwde haar door mijn benen heen naar voren. Ik zag haar komen en pakte haar vast, tilde haar uit het water en legde haar zelf op mijn borst.
Jemig, wat een magisch moment en wat een oergevoel. Op slag verliefd op onze lieve Jade. Ik voelde ook meteen: “kom maar kleintje, ik ben jouw moeder”. Zó bijzonder, dat is bijna niet te beschrijven.
In het bad koelde Jade en ik wat snel af, omdat het water ook niet meer zo warm was, dus na een minuut of vijf ben ik uit het bad met Jade in mijn armen en nog aan de navelstreng opgestaan (met hulp) en naar het bed verplaatst. Daar is Jade op mijn borst gelegd en ik kon alleen maar naar haar kijken en haar knuffelen en huilen en lachen van intense blijdschap. Ze is geboren om 13:22 uur. Uiteindelijk is de placenta er om 13:38 uur helemaal intact uitgekomen. De spuit oxytocine was niet nodig. Ik ben gecontroleerd door de verloskundige, maar ik had geen scheurtjes.
Daarna hebben we Jade voor het eerst aan mijn borst gelegd. Ze dronk meteen goed. Na een uur bij ons geknuffeld te hebben, heeft Bas de navelstreng doorgeknipt en is Jade door de verloskundige gewogen en gecontroleerd. Ze woog 3540 gram en was ongeveer 51 cm lang. Daarna mocht Bas haar aankleden en werd ze lekker ingepakt en in de Maxi-Cosi onder de warmte lamp gezet. Ondertussen kregen we beschuit met muisjes en chocolaatjes, die ik heerlijk vond, want zodra Jade geboren was, was ik direct niet meer misselijk. We hebben familie gebeld om te vertellen dat Jade was geboren en daarna was het voor mij tijd om te douchen. Bas moest mij even ondersteunen, maar gelukkig lag Jade heel tevreden te slapen. Ik schuifelde naar de badkamer, dat is een heel raar gevoel net na een bevalling. Het lukte gelukkig meteen om te plassen en ik mocht me daarna aankleden. Met twee grote kraamverbanden in mijn onderbroek mocht ik alvast in de rolstoel gaan zitten en kon ik kijken naar Jade, die in de Maxi-Cosi op het ziekenhuisbed stond. Bas pakte de spulletjes in en om 16 uur rolde hij mij in de rolstoel, met Jade op mijn schoot, door de gang van het ziekenhuis richting de auto. Met zijn drieën op weg naar huis.

Isa

Geboorte dochter, september 2019

5,0 rating
6 november 2019

Nog geen 2 weken geleden is onze dochter geboren! En de bevalling had niet beter kunnen gaan! Ze was er na een ontsluitingsfase van 4uur en 9 min persweeën. Zonder pijnbestrijding en alles bij de onderkant nog in tact. Dat had ik nooit durven dromen! Ik vond het zowaar een mooie ervaring en ik zou het morgen weer doen haha. Veel gehad aan de ademhalingsoefeningen en het vertrouwen wat ik door de cursus heb gekregen in mijn lichaam en het baby’tje. Dankjewel!

Anoniem

Geboorte dochter

5,0 rating
10 oktober 2019

Ik heb heel veel gehad aan de Hypnobirthing! Dankjewel nogmaals.
Op 10 april is onze dochter geboren! Ondanks dat het toch medisch werd (bevalling moest met 38 weken worden ingeleid omdat zij al eerder stopte met groeien) heb ik een heel mooie bevalling gehad. Vooral de ademhalingsoefeningen hebben heel goed gewerkt.
Inmiddels is onze dochter helemaal op het normale gewicht en het gaat heel goed met haar en ons.

Lucie

Geboorte Daan, augustus 2019

5,0 rating
27 augustus 2019

het is echt een droom bevalling geweest. Heftig, omdat het snel ging, maar zo blij dat het zo is gegaan. Om 7.10 uur zijn de vliezen gebroken, al meteen wat rommelingen, maar geen echte weeën. Om 8.45 uur de eerste weeën. Om 11.00 uur controle, 1cm ontsluiting. Tijdens deze controle toch poging om te strippen, maar baarmoedermond lag nog helemaal naar achteren. Maar er is wel wat gebeurd, want daarna kwamen de weeën sterker en regelmatiger. Na overleg met verloskundige ben ik rond 14.30 uur in bad gestapt. Het warme water heeft echt bijgedragen aan het kunnen volgen van mijn ademhaling.Tegen 15.45 uur kreeg ik persdrang, deze was echt niet tegen te houden. Wat een oerkracht komt er dan vrij! vk is toen meteen gekomen, deze heeft zich al de tijd op de achtergrond gehouden. Die was er tegen 16.00 uur. Kraamzorg tegen 16.30 uur en 16.42 uur is Daan geboren. Om 16.00 uur controle hoe de kleine erbij lag en hoe hij het maakte, toen bleek dat ie nog wel een stukje moest zakken. 2 weeën staande opgevangen en daarna ging het snel, half hurkend/half op de zij voelde ik het hoofdje met mijn vingers en de wee daarna floepte hij eruit. Hebben nog een half uur samen in bad gezeten. Het was zo ontspannen om.zo te mogen starten. Navelstreng hebben we kunnen laten uitkloppen, Die was helemaal wit toen hij werd doorgeknipt door Jeroen. De vk kreeg even paniek omdat er na 30 min nog geen placenta kwam, ze wilde mij al een oxytocine spuit geven, maar na overleg mocht ik het nog een kwartiertje aanzien. Ben toen uit bad gestapt en toen werd na 10 min de placenta geboren.
Daan was wel erg onder de indruk van wat er was gebeurd, die heeft ruim 2 uur liggen slapen op mijn borst. Huid op huid en daarna is hij aan de borst gaan drinken. Deed ie supergoed.

Elle

Geboorte Stijn juli 2019

5,0 rating
24 augustus 2019

Goede avond Chantal,
We willen je graag laten weten dat we afgelopen woensdag ouders zijn geworden van onze lieve zoontje Stijn.
De bevalling is erg snel gegaan. Om half 2 werd ik bij de verloskundige gestript en meteen in de auto had ik al constant weeën.
Na twee uurtjes constante weeen mag je contact opnemen met de verloskundige. Toen kwam de verloskundige meteen en had ik al 9 cm ontsluiting en konden de persweeen al bijna beginnen. En een uur later was Stijn er al. Bedankt voor de cursus. Het heeft me geholpen om alle weeën ontspannen en met zelfvertrouwen op te vangen en mijn man heeft mijn rugweeen weg kunnen masseren. Met mij is alles goed en de kleine is ook helemaal gezond.

S.

Geboorte Janou, augustus 2018

5,0 rating
8 augustus 2018

Hallo Chantal,
Op 8-8-2018 is onze dochter Janou geboren en we zijn apetrots!!
Ondanks dat het voortraject van gebroken vliezen met om de minuut beenweëen, heel zwaar was en ik na 10 uur nog steeds 2-3 cm ontsluiting had en we uiteindelijk toch gekozen hebben voor een ruggenprik en oxytocine, heeft Hypnobirthing ervoor gezorgd dat we een prachtige bevalling hadden! Ook het opvangen van de ‘golven’ was beter te doen door de ademhalingsoefeningen. De verloskundige gaf aan dat ik erg ontspannen ermee omging, ondanks de pijn. Ook door de goede voorbereiding en voorlichting tijdens de cursus waren we nergens verbaasd over of verrast door, wat voor veel rust zorgde. We wisten wat er komen ging. Het geboorteplan hielp ook enorm; men heeft onze wensen gerespecteerd in het Radboudumc en daar naar gehandeld, wat heel erg fijn was. Janou is na 16,5 uur in een half uur heel rustig ter wereld gekomen bij alleen daglicht en ook de placenta kwam na een half uur met heel veel rust en ontspanning. Niek en ik waren een heel goed team, Janou is een zeer tevreden en ontspannen baby en mijn herstel gaat ook erg goed. Ook ben ik niet uitgescheurd of ingeknipt en is alles in overleg gegaan.
We zijn dan ook van mening dat Hypnobirthing enorm geholpen heeft bij deze bijzonder mooie bevalling en we zijn je daarvoor erg dankbaar!
Nogmaals bedankt en keep up the good work! We bevelen je bij iedereen aan. 🙂
Groetjes, Niek en Martine

Niek en Martine

Geboorte baby in stuit

5,0 rating
18 juli 2018

Geboorteverslag van een Nederlandse vrouw uit Duitsland bij wie de baby in stuit lag en die last minute, met 38 weken, nog 3 lessen/sessies via skype met mij heeft gedaan.
18 juli 2018 (3 dagen na de uitgerekende datum) is onze dochter geboren, en ik ben vaginaal bevallen, dus dat is super!
Het ging zo snel en uiteindelijk niet lang in het ziekenhuis geweest.
Een verslag voor als je geïnteresseerd bent:
17 juli avond begonnen de (voor)weeën. Om de 10 min en heel erg kort en nog heel goed te doen.
Volgende ochtend ook nog dus mijn man ging naar zijn werk en zou om 15 uur thuis zijn.
Ik was wel blij dat onze dochter naar bed ging om 13 uur want het werd toch wel wat zwaarder. Om 13:55 appte ik mijn man of hij eerder thuis kon komen dan 15 uur. Hij zou nog een mail typen en dan zou ie komen. Om 14 uur stipt braken opeens mijn vliezen en kwamen de weeën elke minuut en kreeg ik ook persdrang, ik hield het niet meer. Mijn man om 14:25 thuis, dochter werd precies wakker en hup naar de buurvrouw, 14:40 met de ambulance, 14:17 bij het ziekenhuis, 14:35 kwam de gynaecoloog die stuitbevalling kan, en 14:43 is ze geboren. Alles op het nippertje! Ik moest naderhand enkel nog een infuus ivm veel bloedverlies maar verder geen ingrepen en kon gelijk naar huis. Baby ook helemaal gezond.
Al met al, beter dan we hadden gehoopt. En wat heb ik veel gehad aan de ademhalingsoefeningen. De 7 langzame sec die ik tijdens het oefenen haalde, redde ik bij lange na niet meer tegen het einde, maar ik kon wel (ook al was het kort) naar mijn buik ademen. Vanaf 14 uur werd het echt heel heftig en gilde ik meer dan dat ik ademde, maar toch lukte het met de hulp van mijn man nog wel om ook naar mijn buik te ademen. De J tijdens het persen was het lastigste en ging wel echt gecombineerd met duwen, maar al met al superblij met je hulp en heel blij dat we iedere avond samen geoefend hebben. Vanaf 14 uur had ik ook continu de Regenboogontspanning opgezet en oortjes in en kon me heel goed afsluiten. Mijn man hield ook iedereen die tegen me wilde praten weg en ik hoorde alleen hem. Bij de geboorte waren er 7 mensen, maar doordat ik in de viervoetstand ging baren, zag ik niemand en kon ik me echt focussen.
Beetje lang verhaal, maar bedankt voor je hulp, kreeg er van tevoren ook veel overzicht en rust door, en bij een eventuele derde doen we de hele cursus :-).
Groetjes

Anoniem

Geboorte Phileine, mei 2018

5,0 rating
1 mei 2018

Het was een erg vlotte bevalling. Ik had van te voren al 1,5 week voorweeen in mijn buik en op de betreffende dag begonnen ‘s morgens (gelukkig goede nachtrust gehad) de voorweeen in dezelfde sterkte door te stralen naar mijn onder rug. Ik dacht nog Ojee zou dit het begin van de bevalling kunnen zijn. De betreffende dag was namelijk de trouwdag van mijn zus. Dit was de meest ongunstige dag om te bevallen.
Op de bruiloft, tijdens de ceremonie zaten we op bankjes zonder rugleuning. Ik kon er niet lekker op zitten en merkte dat de rugweeen iets krachtiger werden en dat ze vrij regelmatig achter elkaar aankwamen. Direct na de ceremonie hebben we de verloskundige gebeld. Ik twijfelde nog steeds of het voorweeen of echte weeen waren omdat mijn voorweeen ook heel frequent achter elkaar konden komen.
Eenmaal thuis kwam de verloskundige om te kijken en ze vertelde dat ik al 3 cm ontsluiting had. Ze zou 2,5 uur later terug komen om te kijken hoe het er dan voor staat.
In de tussentijd werden de weeën heftiger en het opvangen bleek toch lastiger dan verwacht ondanks de vele oefeningen. Geen enkele houding leek verlichting te geven, zelf een warm bad niet. Ik kon daardoor moeilijk de ontspanning vinden al deed ik mijn stinkende best.
Ong 1 uur en 45 min na het bezoek van de verloskundige kwam jet gevoel dat ik voor een grote boodschap naar de wc moest. Het voelde als een keutel die ik de weg zit maar jog niet rijp genoeg is om ervoor naar de wc te gaan. In de weeen die volgde werd het gevoel steeds erger. 5 min later schreeuwde ik het uit van de pijn. Achteraf gezien waren dit pers weeeen die ik onbewust toch tegen hield. Na 3 weeen had ik in de gaten dat ik ligt mee moest geven. Dit verlichte te pijn zeker met 70%! Dit was ook het moment dat ik tegen mijn vriend bijna schreeuwde dat hij moest bellen en de dag de verloskundige nu moest komen! De 5 minuten die volgde leek een eeuwigheid omdat ik bang was dat ik zou bevallen zonder de verloskundige erbij. De verloskundige arriveerde 2 uur en 5 min na haar eerste bezoek. Ik zat inmiddels in bad met gebroken vliezen (net gebeurd) gehurkt en was al licht begonnen met persen om de pijn dragelijk te houden . Op haar verzoek verhuisde ik naar het bed. Daar ben ik in dezelfde houding gaan zitten als in het bad omdat de pijn hiermee erg dragelijk was. Eenmaal op bed heb ik hooguit 3 minuten geperst en toen is onze dochter geboren. Ik heb op mijn knieën gezeten met mijn ellebogen op het hoofdstuk. Mijn dochter begon vrijwel direct te huilen en kreeg haar op mijn borst gelegd. De placenta volgde 14 minuten later. Wel met een spuit in mijn been omdat de verloskundige vanwege de snelheid van de bevalling en de houding bang was voor erg veel bloedverlies.
Dit alles bij elkaar heeft een kleine 2,5 uur geduurd.
Ik ben op de spuit in mijn been na volledig volgens mijn geboorte plan bevallen.
Alle weeen waren dragelijk doordat ik ondanks de snelle mate van toename een aantal technieken vanuit de hypnobirthing heb toegepast. Ik heb vel gehad aan de buik ademhaling en ik vond het fijn om meerdere bevallingshoudingen te kennen. Ik heb bijna alle houdingen geprobeerd om de weeen op te vangen. Ik denk dat ik er meer aan had gehad als de weeen niet zo snel heftiger werden.
Helaas heb ik zonder mijn moeder moeten bevallen. Zij moest van mij op de bruiloft van mijn zus blijven.
Ik kijk terug om een hele mooie ervaring en heb de bevalling ondanks de korte duur positief ervaren.
Gr. Marcella

Marcella

Deel je ervaring