Geboorteverslagen

Op deze pagina vind je ingezonden geboorteverslagen. Geboorte verslag delen? Scroll dan naar beneden.

Geboorte dochter, september 2019

5,0 rating
6 november 2019

Nog geen 2 weken geleden is onze dochter geboren! En de bevalling had niet beter kunnen gaan! Ze was er na een ontsluitingsfase van 4uur en 9 min persweeën. Zonder pijnbestrijding en alles bij de onderkant nog in tact. Dat had ik nooit durven dromen! Ik vond het zowaar een mooie ervaring en ik zou het morgen weer doen haha. Veel gehad aan de ademhalingsoefeningen en het vertrouwen wat ik door de cursus heb gekregen in mijn lichaam en het baby’tje. Dankjewel!

Anoniem

Geboorte dochter

5,0 rating
10 oktober 2019

Ik heb heel veel gehad aan de Hypnobirthing! Dankjewel nogmaals.
Op 10 april is onze dochter geboren! Ondanks dat het toch medisch werd (bevalling moest met 38 weken worden ingeleid omdat zij al eerder stopte met groeien) heb ik een heel mooie bevalling gehad. Vooral de ademhalingsoefeningen hebben heel goed gewerkt.
Inmiddels is onze dochter helemaal op het normale gewicht en het gaat heel goed met haar en ons.

Lucie

Geboorte Daan, augustus 2019

5,0 rating
27 augustus 2019

het is echt een droom bevalling geweest. Heftig, omdat het snel ging, maar zo blij dat het zo is gegaan. Om 7.10 uur zijn de vliezen gebroken, al meteen wat rommelingen, maar geen echte weeën. Om 8.45 uur de eerste weeën. Om 11.00 uur controle, 1cm ontsluiting. Tijdens deze controle toch poging om te strippen, maar baarmoedermond lag nog helemaal naar achteren. Maar er is wel wat gebeurd, want daarna kwamen de weeën sterker en regelmatiger. Na overleg met verloskundige ben ik rond 14.30 uur in bad gestapt. Het warme water heeft echt bijgedragen aan het kunnen volgen van mijn ademhaling.Tegen 15.45 uur kreeg ik persdrang, deze was echt niet tegen te houden. Wat een oerkracht komt er dan vrij! vk is toen meteen gekomen, deze heeft zich al de tijd op de achtergrond gehouden. Die was er tegen 16.00 uur. Kraamzorg tegen 16.30 uur en 16.42 uur is Daan geboren. Om 16.00 uur controle hoe de kleine erbij lag en hoe hij het maakte, toen bleek dat ie nog wel een stukje moest zakken. 2 weeën staande opgevangen en daarna ging het snel, half hurkend/half op de zij voelde ik het hoofdje met mijn vingers en de wee daarna floepte hij eruit. Hebben nog een half uur samen in bad gezeten. Het was zo ontspannen om.zo te mogen starten. Navelstreng hebben we kunnen laten uitkloppen, Die was helemaal wit toen hij werd doorgeknipt door Jeroen. De vk kreeg even paniek omdat er na 30 min nog geen placenta kwam, ze wilde mij al een oxytocine spuit geven, maar na overleg mocht ik het nog een kwartiertje aanzien. Ben toen uit bad gestapt en toen werd na 10 min de placenta geboren.
Daan was wel erg onder de indruk van wat er was gebeurd, die heeft ruim 2 uur liggen slapen op mijn borst. Huid op huid en daarna is hij aan de borst gaan drinken. Deed ie supergoed.

Elle

Geboorte Stijn juli 2019

5,0 rating
24 augustus 2019

Goede avond Chantal,
We willen je graag laten weten dat we afgelopen woensdag ouders zijn geworden van onze lieve zoontje Stijn.
De bevalling is erg snel gegaan. Om half 2 werd ik bij de verloskundige gestript en meteen in de auto had ik al constant weeën.
Na twee uurtjes constante weeen mag je contact opnemen met de verloskundige. Toen kwam de verloskundige meteen en had ik al 9 cm ontsluiting en konden de persweeen al bijna beginnen. En een uur later was Stijn er al. Bedankt voor de cursus. Het heeft me geholpen om alle weeën ontspannen en met zelfvertrouwen op te vangen en mijn man heeft mijn rugweeen weg kunnen masseren. Met mij is alles goed en de kleine is ook helemaal gezond.

S.

Geboorte Janou, augustus 2018

5,0 rating
8 augustus 2018

Hallo Chantal,
Op 8-8-2018 is onze dochter Janou geboren en we zijn apetrots!!
Ondanks dat het voortraject van gebroken vliezen met om de minuut beenweëen, heel zwaar was en ik na 10 uur nog steeds 2-3 cm ontsluiting had en we uiteindelijk toch gekozen hebben voor een ruggenprik en oxytocine, heeft Hypnobirthing ervoor gezorgd dat we een prachtige bevalling hadden! Ook het opvangen van de ‘golven’ was beter te doen door de ademhalingsoefeningen. De verloskundige gaf aan dat ik erg ontspannen ermee omging, ondanks de pijn. Ook door de goede voorbereiding en voorlichting tijdens de cursus waren we nergens verbaasd over of verrast door, wat voor veel rust zorgde. We wisten wat er komen ging. Het geboorteplan hielp ook enorm; men heeft onze wensen gerespecteerd in het Radboudumc en daar naar gehandeld, wat heel erg fijn was. Janou is na 16,5 uur in een half uur heel rustig ter wereld gekomen bij alleen daglicht en ook de placenta kwam na een half uur met heel veel rust en ontspanning. Niek en ik waren een heel goed team, Janou is een zeer tevreden en ontspannen baby en mijn herstel gaat ook erg goed. Ook ben ik niet uitgescheurd of ingeknipt en is alles in overleg gegaan.
We zijn dan ook van mening dat Hypnobirthing enorm geholpen heeft bij deze bijzonder mooie bevalling en we zijn je daarvoor erg dankbaar!
Nogmaals bedankt en keep up the good work! We bevelen je bij iedereen aan. 🙂
Groetjes, Niek en Martine

Niek en Martine

Geboorte baby in stuit

5,0 rating
18 juli 2018

Geboorteverslag van een Nederlandse vrouw uit Duitsland bij wie de baby in stuit lag en die last minute, met 38 weken, nog 3 lessen/sessies via skype met mij heeft gedaan.
18 juli 2018 (3 dagen na de uitgerekende datum) is onze dochter geboren, en ik ben vaginaal bevallen, dus dat is super!
Het ging zo snel en uiteindelijk niet lang in het ziekenhuis geweest.
Een verslag voor als je geïnteresseerd bent:
17 juli avond begonnen de (voor)weeën. Om de 10 min en heel erg kort en nog heel goed te doen.
Volgende ochtend ook nog dus mijn man ging naar zijn werk en zou om 15 uur thuis zijn.
Ik was wel blij dat onze dochter naar bed ging om 13 uur want het werd toch wel wat zwaarder. Om 13:55 appte ik mijn man of hij eerder thuis kon komen dan 15 uur. Hij zou nog een mail typen en dan zou ie komen. Om 14 uur stipt braken opeens mijn vliezen en kwamen de weeën elke minuut en kreeg ik ook persdrang, ik hield het niet meer. Mijn man om 14:25 thuis, dochter werd precies wakker en hup naar de buurvrouw, 14:40 met de ambulance, 14:17 bij het ziekenhuis, 14:35 kwam de gynaecoloog die stuitbevalling kan, en 14:43 is ze geboren. Alles op het nippertje! Ik moest naderhand enkel nog een infuus ivm veel bloedverlies maar verder geen ingrepen en kon gelijk naar huis. Baby ook helemaal gezond.
Al met al, beter dan we hadden gehoopt. En wat heb ik veel gehad aan de ademhalingsoefeningen. De 7 langzame sec die ik tijdens het oefenen haalde, redde ik bij lange na niet meer tegen het einde, maar ik kon wel (ook al was het kort) naar mijn buik ademen. Vanaf 14 uur werd het echt heel heftig en gilde ik meer dan dat ik ademde, maar toch lukte het met de hulp van mijn man nog wel om ook naar mijn buik te ademen. De J tijdens het persen was het lastigste en ging wel echt gecombineerd met duwen, maar al met al superblij met je hulp en heel blij dat we iedere avond samen geoefend hebben. Vanaf 14 uur had ik ook continu de Regenboogontspanning opgezet en oortjes in en kon me heel goed afsluiten. Mijn man hield ook iedereen die tegen me wilde praten weg en ik hoorde alleen hem. Bij de geboorte waren er 7 mensen, maar doordat ik in de viervoetstand ging baren, zag ik niemand en kon ik me echt focussen.
Beetje lang verhaal, maar bedankt voor je hulp, kreeg er van tevoren ook veel overzicht en rust door, en bij een eventuele derde doen we de hele cursus :-).
Groetjes

Anoniem

Geboorte Phileine, mei 2018

5,0 rating
1 mei 2018

Het was een erg vlotte bevalling. Ik had van te voren al 1,5 week voorweeen in mijn buik en op de betreffende dag begonnen ‘s morgens (gelukkig goede nachtrust gehad) de voorweeen in dezelfde sterkte door te stralen naar mijn onder rug. Ik dacht nog Ojee zou dit het begin van de bevalling kunnen zijn. De betreffende dag was namelijk de trouwdag van mijn zus. Dit was de meest ongunstige dag om te bevallen.
Op de bruiloft, tijdens de ceremonie zaten we op bankjes zonder rugleuning. Ik kon er niet lekker op zitten en merkte dat de rugweeen iets krachtiger werden en dat ze vrij regelmatig achter elkaar aankwamen. Direct na de ceremonie hebben we de verloskundige gebeld. Ik twijfelde nog steeds of het voorweeen of echte weeen waren omdat mijn voorweeen ook heel frequent achter elkaar konden komen.
Eenmaal thuis kwam de verloskundige om te kijken en ze vertelde dat ik al 3 cm ontsluiting had. Ze zou 2,5 uur later terug komen om te kijken hoe het er dan voor staat.
In de tussentijd werden de weeën heftiger en het opvangen bleek toch lastiger dan verwacht ondanks de vele oefeningen. Geen enkele houding leek verlichting te geven, zelf een warm bad niet. Ik kon daardoor moeilijk de ontspanning vinden al deed ik mijn stinkende best.
Ong 1 uur en 45 min na het bezoek van de verloskundige kwam jet gevoel dat ik voor een grote boodschap naar de wc moest. Het voelde als een keutel die ik de weg zit maar jog niet rijp genoeg is om ervoor naar de wc te gaan. In de weeen die volgde werd het gevoel steeds erger. 5 min later schreeuwde ik het uit van de pijn. Achteraf gezien waren dit pers weeeen die ik onbewust toch tegen hield. Na 3 weeen had ik in de gaten dat ik ligt mee moest geven. Dit verlichte te pijn zeker met 70%! Dit was ook het moment dat ik tegen mijn vriend bijna schreeuwde dat hij moest bellen en de dag de verloskundige nu moest komen! De 5 minuten die volgde leek een eeuwigheid omdat ik bang was dat ik zou bevallen zonder de verloskundige erbij. De verloskundige arriveerde 2 uur en 5 min na haar eerste bezoek. Ik zat inmiddels in bad met gebroken vliezen (net gebeurd) gehurkt en was al licht begonnen met persen om de pijn dragelijk te houden . Op haar verzoek verhuisde ik naar het bed. Daar ben ik in dezelfde houding gaan zitten als in het bad omdat de pijn hiermee erg dragelijk was. Eenmaal op bed heb ik hooguit 3 minuten geperst en toen is onze dochter geboren. Ik heb op mijn knieën gezeten met mijn ellebogen op het hoofdstuk. Mijn dochter begon vrijwel direct te huilen en kreeg haar op mijn borst gelegd. De placenta volgde 14 minuten later. Wel met een spuit in mijn been omdat de verloskundige vanwege de snelheid van de bevalling en de houding bang was voor erg veel bloedverlies.
Dit alles bij elkaar heeft een kleine 2,5 uur geduurd.
Ik ben op de spuit in mijn been na volledig volgens mijn geboorte plan bevallen.
Alle weeen waren dragelijk doordat ik ondanks de snelle mate van toename een aantal technieken vanuit de hypnobirthing heb toegepast. Ik heb vel gehad aan de buik ademhaling en ik vond het fijn om meerdere bevallingshoudingen te kennen. Ik heb bijna alle houdingen geprobeerd om de weeen op te vangen. Ik denk dat ik er meer aan had gehad als de weeen niet zo snel heftiger werden.
Helaas heb ik zonder mijn moeder moeten bevallen. Zij moest van mij op de bruiloft van mijn zus blijven.
Ik kijk terug om een hele mooie ervaring en heb de bevalling ondanks de korte duur positief ervaren.
Gr. Marcella

Marcella

Geboorte baby april 2018

5,0 rating
1 april 2018

Dinsdagavond 17 april rond 22:00u stond ik op van de bank en toen voelde ik dat ik een beetje vocht verloor. Het was vruchtwater, omdat ik op de wc ging zitten en een beetje op heb kunnen vangen. Het bleek later een scheurtje boven in het vlies. In de uren die volgden liep het vruchtwater er steeds voor een klein beetje uit. We dachten dat het kindje nog niet was ingedaald dus we belden de verloskundige om het te laten controleren. Ze constateerde dat het was ingedaald en legde voor de zekerheid alvast alle spullen klaar omdat het onze wens was om thuis te blijven. Uit ervaring van de geboorte van mijn eerste kindje wist ik dat het lang kon duren voordat de golvingen op gang konden komen dus we gingen meteen slapen in het kader van “nu kan het nog”!
Onze dochter van 3 jaar oud hebben we door laten slapen en werd die ochtend erna opgehaald door oma. Ik ben in bed gebleven die dag en heb een paar keer de regenboogmeditatie en de geboorte affirmaties geluisterd. Alleen al om in slaap te komen, omdat het toch wel weer spannend was hoe deze geboorte zou gaan verlopen. Rond 16:00u kwamen de golvingen op gang, ze voelden als menstruatiekrampen. Ze waren niet regelmatig, maar de verloskundige kwam langs om mijn bloeddruk en temperatuur te checken. Ze hoopte met ons mee dat de golvingen sterker en regelmatiger zouden gaan worden zodat de wens om thuis te blijven kon worden ingewilligd. We hoefden voorlopig niet naar het ziekenhuis met deze langdurig gebroken vliezen, omdat het binnen 24 uur op gang was gekomen. We mochten het in principe 92 uur afwachten. Dat was ook onze wens, om het zo natuurlijk mogelijk te laten verlopen.
Rond 20:00u voelde ik de laatste golving, daarna bleven ze helemaal weg. Een paar uur later was ik moe van het wachten; ik had al op veel verschillende manieren geprobeerd te ontspannen (meditaties, douchen, slapen, tijdschrift lezen). Het was lastig om te accepteren dat we toch naar het ziekenhuis moesten, maar ik was klaar met wachten. We besloten om de verloskundige te bellen om te vragen of we naar het ziekenhuis mochten om het in te laten leiden. De verloskundige raadde ons aan om de nacht nog af te wachten zodat we in ons eigen bed nog wat konden slapen en ze maakte een afspraak met het ziekenhuis dat we de volgende ochtend om 8:00u daar terecht konden.
In het ziekenhuis (Radboud UMC Nijmegen) werden we heel vriendelijk ontvangen. We kregen een grote eigen kamer waar een bevalbad (ook één van onze wensen) zou kunnen worden ingezet. Ze maakten gedurende een uur een hartfilmpje maken van de baby. Ook bespraken ze ons geboorteplan in alle rust en bespraken ze de diverse opties om het in te laten leiden.
De verloskundige ging vervolgens, met permissie van mij, inwendig onderzoek doen om vast te stellen of ik al een beetje ontsluiting had, dat had gekund omdat ik al golvingen had gehad. Maar het was nog niet eens 1 cm. Ze stelde voor om te gaan strippen, om het op een natuurlijke manier op gang te gaan helpen. Ik stemde hiermee in. Hierna lieten ze ons met rust en mochten we zelfs naar buiten (het was 28 graden!). Ik zat in een rolstoel, voor het geval het toch ineens op gang zou komen. Om 15:00u ‘s-middags waren we 2 ijsjes en 2 hartfilmpjes verder en voelde ik nog steeds geen golvingen. Omdat ik geen balloncatheter wilde, kozen we voor een andere manier van inleiden. Ik kreeg een pilletje (Misoprostol). Met de balloncatheter zit je namelijk aan je bed gekluisterd, iets wat ik vervelend had gevonden tijdens de geboorte van mijn eerste dochter.
Rond 17:00u kwamen de golvingen eindelijk op gang! Van 19:00-20:00u waren de “voorweeën” hoe ze die noemden in het ziekenhuis, om de 5 minuten. Ik kon ze goed opvangen, want ik mocht bewegen! Ik heb gedoucht (ik mocht nog niet in bad omdat ik langdurig gebroken vliezen had) en ze hadden een skippybal. Ik heb tussendoor ook nog de regenboogmeditatie en geboorteaffirmaties geluisterd en als mantra in mezelf gezegd “het gaat soepel, ik voel alleen maar druk”. Rond 21:00u werden de golvingen heel sterk, ik vond het moeilijk ontspannen te blijven, helemaal toen de verloskundige om 22:00u constateerde dat ik nog steeds nog maar 1 cm ontsluiting had. Ik riep om 23:00u tegen de (inmiddels 3e!) verloskundige: “doe mij toch maar die ruggenprik want ik kan het niet meer aan!” Ze zei “maar dan wijk je af van je geboorteplan? En het kan nog niet omdat je nog maar 1 cm ontsluiting hebt, dat kan pas met 3 cm.”
Ze stelde voor dat ik in bad ging om te ontspannen. Het bevalbad zouden ze pas gaan opzetten vanaf 3 cm ontsluiting, dus ik ging in het bad in de badkamer van onze verloskamer. Dat was heel fijn, ik kon daar goed de sterke golvingen in opvangen, die elkaar wel heel snel opvolgden. Na ongeveer een half uur in bad riep ik tegen mijn vriend “ik heb persdrang!” Mijn vriend drukte op de bel en de verloskundige kwam direct. Ik zei nog “dat kan toch niet?” Zo snel na de constatering van 1 cm ontsluiting! Maar ze zei “alles kan tijdens een bevalling, ik zal eens voelen, blijf jij maar in bad zitten”. Er ging nog een doemscenario door mijn hoofd “als ik maar niet de persweeën hoef op te vangen”. Ik wist van de geboorte van mijn eerste kindje dat dat bijna onmogelijk was. Gelukkig zei ze “je hebt gelijk, je hebt volledige ontsluiting!”
Het leek wel een droom, het einde was al in zicht! Ik mocht zelfs in het bad blijven zitten als ik mijn bekken iets op kon tillen. Dat lukte. Ik probeerde de J-ademhaling zo goed als het kon, uit ervaring van mijn eerste keer wilde ik helemaal niet persen (ik heb er blijvende bekkenbodemklachten aan over gehouden). Maar ik voelde zoveel druk dat ik aan de verloskundige vroeg “wat kan ik nog meer doen?” Ze zei “je mag wel iets meegeven, je doet het heel goed!” Ik zette, naast de J-ademhaling, iets meer druk en toen voelde ik het hoofdje al. De haartjes dansten in het water, ik voelde ze heel zacht door mijn vingers glijden. Een paar minuten later had ik haar hoofdje al in mijn handen. De verloskundige hielp met haar laatste draai en had ik mijn dochter mijn armen, welgeteld 11 minuten had de geboortefase geduurd! Ons kindje is om 01.06u ‘s-nachts geboren, ruim 51 uur nadat de vliezen braken.
Omdat het te koud was voor de baby om in bad te blijven zitten, wilde de verloskundige de navelstreng door gaan knippen, terwijl onze wens was om het uit te laten kloppen. Ik voelde dat ik het wel aan kon om samen met mijn kindje inclusief navelstreng uit bad te klimmen en naar het bed te lopen. Het lukte inderdaad! De verloskundige had ik later aan de telefoon en ze zei: “ik vergeet het nooit meer, hoe soepel jij uit dat bad kwam, hop hop allebei de benen erover heen en hop hop op bed!” Ik was heel blij dat ik dat aan had gevoeld en mijn wens in vervulling had kunnen laten gaan. Ook mijn wens dat ze geen oxytocine gingen spuiten om de nageboorte op gang te helpen, werd ingewilligd. In plaats daarvan masseerden/ drukten ze wel een paar keer heftig op mijn buik, maar het was al 45 minuten verder en ik had vrij veel bloedverlies. Gelukkig kwam de moederkoek er vanzelf uit, nadat mijn baby een aantal minuten aan mijn borst had gedronken.
Omdat ik langdurig gebroken vliezen had, was er kans op infectie en vonden ze het fijn als we nog 12 uur ter observatie in het ziekenhuis bleven. Gelukkig was het niet druk op dat moment, dus ik en zelfs mijn vriend mochten in een andere, schone (!), verloskamer blijven slapen. Net na de lunch werden we toch nog even verplaatst naar een andere afdeling waar we kwamen te liggen op een kamer met een andere vrouw die herstellende was van een keizersnede. Toen beseften we pas dat we extra dankbaar moesten zijn met de kamer waar we hebben kunnen slapen zonder iemand erbij! Privacy is priceless.
Rond 14:30u kwam de arts voor de laatste controle bij onze dochter en mochten we naar huis.
Uiteindelijk ervaarden we het als droombevalling; met al onze wensen is rekening gehouden.

Anoniem

Geboorte verslag Emma van As, 29 november 2017

5,0 rating
29 november 2017

Woensdag 29 nov 41+5 dagen in verwachting het eerste gerommel om 17.00 ik besluit me terug te trekken en te ontspannen in een warm bad, na 2 uur was het over lekker slapen dan, maar je kan nog steeds vanzelf komen.
Donderdag 30 nov 41+6 extra controle in het ziekenhuis eerst aan de CTG mijn vriendin had dienst dus het was ff gezellig bijkletsen. De verloskundige was erg vriendelijk en alles zag er goed uit op de echo, inwendig onderzoek je hebt al 3cm ontsluiting. Ik had er voor gekozen om niet te strippen bij mijn eigen verloskundige maar nu wilde ik het wel proberen in de hoop dat je vannacht als nog zou komen.
Ja hoor het begon weer te rommelen, zat rustig voor de tv en liet de golvingen over me heen komen ben soms even gaan lopen, maar na 2 uurtjes was het weer voorbij. Lekker gaan slapen morgen werd je geboren en dat wilde ik ook.
Vrijdag 1 dec 6.00 ziekenhuis gebeld of er plaats was en dat was er om 7.00 melden op de afdeling. Op weg naar het ziekenhuis nog met arno besproken dat als ik paniek zou raken hij mij echt moest helpen door te zeggen wat ik kon doen. Spanningen.
8.00 de verloskundige komt de vliezen breken 4cm al wat een voorsprong, ik dacht dit gaat nooit lang duren. Er komen golvingen maar dit had ik al 2 avonden dus na een uurtje toch infuus aan. Ik baalde wel van alle banden om mijn buik en alle draden, maar ik hoefde niet in bed te blijven want staand de golvingen opvangen voelde voor mij beter en doordat het bed goed hoog kon in het ziekenhuis ging ik daar voorover ophangen om de golvingen op te vangen.
Daar door werd er alleen niks meer geregistreerd dus kreeg emma een sticker op het hoofd en mocht arno met een druk op de knop mijn golvingen op meten, echt team work zo.
Ik kon me heel goed ontspannen en ging na een uurtje op bed liggen, arno zetten de lavendel oefening aan want de golvingen werden steviger en kwamen sneller op elkaar.
Daar kwam het persdrang, ik voelde het verschil en gelukkig had de verpleegkundige alles al klaar staan. 8cm mocht nog niet mee persen en raakte in paniek want ik kon niet anders. Arno zei adem maar naar beneden, en dat ging weer heel goed veranderen van ademhaling.
Het waren maar 2 golvingen en ik mocht mee persen. Dat was wel hard werken en ik was vergeten hoe het voelde als het hoofdje staat. Toch wel pijnlijk maar goed ademhalen en daar kwam ze 11.49 onze Emma wat ben je mooi, compleet en helemaal af. Je lag heerlijk bij mama op de buik, rust. De adrenaline begon binnen te stromen wat was ik, wij waren super blij.
Navelstreng uitlaten kloppen en arno doorgeknipt. Placenta kwam ook vanzelf met een golving mee. Ook die zag er mooi uit de verloskundige heeft het nog laten zien hoe jij er in zat. Wat was iedereen vriendelijk en oplettend. Ondanks dat ik graag wilde dat je vanzelf zou komen, kijk ik terug op een goede geboorte in het ziekenhuis van ons 2de kindje. Emma heeft een goede start gemaakt, ze had wel een klein beetje in het vruchtwater gepoept dus 8 uur blijven ter observatie, maar rond 9 uur avonds waren we heerlijk met z’n 3tjes thuis en je trotse grote zus die je in het ziekenhuis had opgezocht lag al op bed.
Vrijdag 1 dec 11 uur iedereen sliep we zijn een gezin nog een golving maar dan van geluk!
Chantal bedankt voor je hulp en het vertrouwen.
Dankzij de cursus HypnoBirthing en de opfriscursus kijken wij terug op 2 prachtige geboortes met rustige kinderen!
Lieve groet, Arno en Ilse van As, Trotse ouders van Imke en Emma.

Arno en Ilse van As

Geboorte van de zoon van Marloes en Jasper, 3 april 2017

5,0 rating
3 april 2017

Afgelopen maandag 3 april is onze lieve zoon geboren na een prachtige badbevalling. Ik zou eigenlijk die ochtend naar het ziekenhuis moeten ivm controle omdat ik 41 weken zwanger was. Die afspraak konden we dus gelukkig afzeggen. Om 6 uur ‘s ochtends voelde ik de eerste golvingen en vanaf 10 uur kwam er meer regelmaat in. Het lukte echt supergoed om de golvingen op te vangen met de ademhaling en visualisatie oefeningen. Ik kon goed in de ontspanning blijven. De samenwerking met Jasper was wederom onmisbaar voor mij. Tijdens de uitdrijving voelde ik een enorme oerkracht, dat was wel heel intens, maar daardoor kon ik mee ademen en hoefde ik niet te persen, de uitdrijving duurde ook maar 7 minuutjes. Door de bevalling in het bad had ik eigenlijk geen bloedverlies en de placenta kwam ook binnen de gestelde tijd los. De verloskundige sloot ook fantastisch aan bij onze wensen, dat was heel fijn. Dat heeft de hypnobirthing mij ook echt gebracht, zelf regie nemen!
Nogmaals heel erg bedankt voor de geboden begeleiding, fijn dat we voor het opfrissen bij jou terecht konden en we ons verhaal bij je konden doen. Op dat je nog maar heel wat ‘ hypnobirthing moeders en vaders’ op jouw betrokken en kundige manier mag begeleiden naar de geboortes van hun kindjes.

Anoniem

Deel je ervaring